Groene beukenhaag, groene beuk

De groene beukenhaag (Fagus sylvatica) is een half-wintergroene haagplant afkomstig uit Europa. In de herfst worden de donkergroene bladeren bruin en blijven de hele winter aan de haag zitten, wat het hele jaar door voor beschutting zorgt. Als haag bereikt de plant een maximale hoogte van 4 meter en hij onderscheidt zich met zijn grijze, gladde stam en bladeren met gegolfde bladranden. De beukenhaag groeit uitstekend op zand- en lichte kleigronden.

Eigenschappen van de groene beukenhaag

De groene beukenhaag is een dichte, opgaande plant die als haag maximaal 4 meter hoog wordt. Een haag van Fagus sylvatica is geschikt  als natuurlijke afscheiding. 

• Bodemsoort: Fagus sylvatica groeit goed op zand-, lichte klei- en leemgronden. Bij voorkeur staat deze haagplant in goed doorlatende grond met een neutrale tot licht zure pH-waarde. Dit maakt hem minder geschikt voor natte of zware kleigronden, zoals in sommige kustgebieden.
• Biodiversiteit: De dichte structuur van de groene beukenhaag beschermt vogels, insecten en andere kleine dieren. De zaden (beukennootjes) en bladeren zijn een voedselbron voor vogels, eekhoorns en insecten.
• Standplaats: Zet de groene beukenhaag in de volle zon of halfschaduw, en vermijd volledig schaduwrijke plekken.
• Weersbestendigheid: Fagus sylvatica hagen zijn zeer winterhard (tot -25˚ Celsius), en bestand tegen sneeuw, droogte en wind.
• Levensduur: Met de juiste verzorging blijft een groene beukenhaag meer dan 60 jaar gezond.

Hoe snel groeit een groene beukenhaag?

Een groene beukenhaag groeit 30 tot 50 centimeter (cm) per jaar. De maximale hoogte is 20 tot 30 meter maar als haag wordt Fagus sylvatica maximaal tot 4 meter hoog gehouden. De groeiperiode begint in april en loopt door tot juli of augustus. In de lente verschijnen frisgroene bladeren, die in de herfst verkleuren naar bruin en gedurende de winter aan de takken blijven hangen.

Bloeit een Fagus sylvatica?

Een Fagus sylvatica bloeit in de maanden april en mei. De vrouwelijke, rechtopstaande bloemen zijn klein, onopvallend en geelgroen van kleur. Ze geuren niet. De mannelijke bloemen hangen in trosjes aan lange, dunne steeltjes. Vanaf augustus vormen deze bloeiende haagplanten vruchten, bekend als beukennootjes, die omsloten worden door een stekelige bolster. In het najaar zijn ze rijp en vallen ze op de grond.

Hoe plant je een groene beukenhaag?

Een groene beukenhaag plant je door met een spade plantgaten te graven die tweemaal zo breed zijn als de kluit of wortels, maar niet dieper. Vermeng de uitgegraven grond met compost of aanplantgrond voor extra voeding. Zet de plant rechtop in het plantgat, met de bovenkant van de kluit gelijk aan het grondniveau. Houd een plantafstand van 3 tot 6 planten per meter aan voor een dichte haag. Geef na het planten flink water met een tuinslang of gieter.

De groene beukenhaag planten doe je bij voorkeur in de herfst (september of oktober) of in het vroege voorjaar (maart of april), wanneer de groeiomstandigheden optimaal zijn. Een haag van de groene beuk is geschikt voor tuinen en kan vrijstaand worden geplant of langs een muur of schutting.

Welke verzorging heeft de Fagus sylvatica nodig?

Een Fagus sylvatica heeft goed doorlatende grond en voeding nodig om goed te gedijen. Het is een sterke haagplant die weinig verzorging vraagt. Zet hem op een zonnige of halfschaduwrijke plek in je tuin voor het beste resultaat. Waar deze snelle groeier minder goed tegen kan is natte grond.

• Fagus sylvatica snoeien: Voor een strakke, goed onderhouden haag snoei je de groene beuk tweemaal per jaar: de eerste snoeibeurt in juni en een lichte tweede snoeibeurt in september of oktober.
• Fagus sylvatica voeding en water geven: Geef de haag tussen maart en mei organische voeding, zoals koemestkorrels, om de groei te bevorderen en de planten weerbaar te maken tegen ziektes. Geef om uitdroging te voorkomen de groene beukplanten flink water (10 liter per plant) tijdens lange droge periodes, met name tijdens de zomermaanden.
• Ziektes en plagen: De groene beukenhaag kan worden aangetast door de veelvoorkomende schimmelziekte meeldauw (poederige aanslag op bladeren) of bladluis (gekrulde en plakkerige bladeren).